நெ(வ)ஞ்சம் நிறைந்தவன்
நெ(வ)ஞ்சம் நிறைந்தவன் கண்ணாளா ! நான் பூப்பெய்திய நாள் தொடங்கி எந்தச் சலனங்களுக்கும் சம்மதிக்காத என் நெஞ்சம் உன்னைக் கண்ட நாள் முதலாய் பூத்துக் கிடந்தது உன் நினைவுகளில் . கண்களில் பதிந்த உன் உருவத்தின் காலடித்தடம் கேட்கக் காத்துக் கிடந்தது உன் வருகைகளில் . நேரெதிர் நின்று எவரிடமும் பேசியறியாத நான் உன் தாக்கும் விழி எதிர்கொள்ள ஆசைப்பட்டாலும் சில வேளைகளில் நிலை குலைந்து போனதுண்டு உன் நேசம் கண்ட என் பெண்மை. என் கரம் இறுகப் பற்றி வலம் வந்த போது தான் உணர்ந்தேன் உனது உரிமையை மணமேடையில். அந்த உரிமைதான் என் வாழ்வை வறிதாக்கியதோ ? என் கனவுகளை வற்றச் செய்ததோ? கண்களைக் குளமாக்கியதோ ? நீ வார்த்தைகளைத் தேடித் தேடி என்னை வருணித்தபோதெல்லாம் வசந்தம் வந்துபோனதை உணர்ந்தேன். இன்று உனக்கு என்ன ஆயிற்று? இன்று உன் நாவிலிருந்து விடுபடும் ஒவ்வொரு சொற்களிலும் ரத்த வாடை அடிக்கிறது. எனைத் தோள் சாய்த்து ஆசையாய்த் தலைக்கோதி அன்பாய் வருடியபோதெல்லாம் உன் இதயத்தின் வாசம் உணர்ந்...