தூரிகை

இருள்.. காற்று   சன்னலைத் திறந்து விட நீண்டு ஒலிக்கிறது ஒரு சில்வண்டின் ரீங்காரம்.. வயிறு நிறையாததன் வலியில் ஈனமாக ஓலமிடும்   நாய்களோடு மனிதர்களும் … தாயின் மார்பகம் தேடித் தவிக்கும் குழந்தையாய் படுக்க இடம் தேடும் பாதசாரி.. பகலைக் குடித்து இரவில் வீடு திரும்பும் ஒரு கூலியின் பழைய மிதிவண்டி இரவினைத் தூங்க வைக்கத்   தாலாட்டுப் பாடுகிறது … கலைந்து போன   காதலைக் கண்ணீரால் கழுவும் ஒரு துக்கத்தின் ராகம் விசும்பலாக தூரத்தில்   விட்டு விட்டு ஒலிக்கிறது …. பனிவாடைக் காற்றில் பூத்த மரமல்லி விட்டத்தின் வழியிறங்கி வாசத்தால் போர்த்துகிறது   சுகந்தப் போர்வையால் … கடைசி வீட்டுச் சேவல் நினைவூட்டிக்கொண்டே இருக்கிறது … இன்னும்   உறங்கவில்லையென்றும் ஏன் விடியவில்லையென்றும் மதகின்வழி பாயும் வெள்ளம்   சுழித்துச் சென்று ஹோவெனக் கூவும்   பேரிரைச்சல் துல்லியமாகக் காதில் விழ மனம் இன்னும் கூர்மையாக ! நாளை வரும் மகளுக்கான வரன் குணமுடையதோ ? குறையுடையதோ ? சாதகம் சாதகமாகுமோ ? எதிர்பார்ப்பு என்...